Szopienice-Burowiec – dzielnica Katowic, położona we wschodniej części miasta, w zespole dzielnic wschodnich, nad rzeką Rawą, 8 km na wschód od centrum miasta. Składa się ona z dwóch głównych części miasta: Burowiec i Szopienice, ich kolonii i osad: Bagno, Borki, Drugie Szopienice, Helgoland, Morawa, Roździeń, Paweł, Stawiska (północna część), Traugott, Uteman i Wilhelmina, a także z powojennych osiedli mieszkaniowych: Morawa i Przedwiośnie.
Początki osadnictwa na terenie Szopienic-Burowca sięgają XIII wieku, kiedy to założono Roździeń i Szopienice, które były po raz pierwszy wzmiankowane w 1360 roku. Były one wówczas osadami rolniczymi, a w Roździeniu powstała kuźnica, której właścicielem był od 1595 roku Walenty Roździeński. W XVIII wieku powstał Burowiec. Od I połowy XIX wieku rozwijał się na terenie współczesnej dzielnicy przemysł – powstały tu kopalnie węgla kamiennego oraz huty cynku i ołowiu, a także dotarła kolej oraz linia tramwajowa. W trakcie III powstania śląskiego w 1921 roku Szopienice były siedzibą Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych. 1 grudnia 1930 roku połączono Szopienice i Roździeń w późniejszą gminę Szopienice, która 1 stycznia 1947 roku uzyskała prawa miejskie. W 1951 roku do Szopienic przyłączono m.in.