W Principiach, Newton przeważnie o wiele częściej posługiwał się geometrycznymi reprezentacjami, niż samymi wzorami matematycznymi. Mimo że Newton jest uważany za jednego z autorów rachunku całkowego, to jednak w przypadku tej akurat pozycji (pozostającej jego powszechnie najbardziej znaną pozycją), rozważań skupionych wokół tego rachunku, można znaleźć jedynie stosunkowo niewiele. Jeśli chodzi o pewne koncepcyjne podstawy matematyczne, które dały w późniejszym czasie początek właśnie rachunkowi różniczkowemu i całkowemu, to o wiele więcej idei Newtona w tym kierunku, można znaleźć w innej jego pracy, o tytule De Analysi per Aequationes Numero Terminorum Infinitas (ukończonej w 1669; która została jednakże oficjalnie opublikowana, dopiero w roku 1711); co tłumacząc na język polski, oznacza: O analizie przy wykorzystaniu równań o nieskończonej liczbie wyrazów.
Polskie przekłady , przedmowa Michał Heller, posłowie Andrzej Kajetan Wróblewski,
– podstawą jest III wyd.