W 1979 po raz pierwszy wybrany do Izby Deputowanych. Sześciokrotnie z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, zasiadając w niższej izbie włoskiego parlamentu do 2006. Był podsekretarzem stanu w resorcie poczty i telekomunikacji (1992–1993) oraz w resorcie zdrowia (1993–1994). Po rozpadzie chadecji dołączył w 1994 do Sojuszu Narodowego. Od maja 1994 do stycznia 1995 pełnił funkcję ministra transportu w rządzie Silvia Berlusconiego. W 2001 został wiceprzewodniczącym Izby Deputowanych XIV kadencji.
Od 2005 do 2006 należał do Chrześcijańskiej Demokracji dla Autonomii, później założył niewielkie chadeckie ugrupowanie pod nazwą Rifondazione DC. Po odejściu z parlamentu kontynuował praktykę adwokacką, a także został wykładowcą na prywatnym uniwersytecie LUMSA.
Przypisy
Kategoria:Włoscy ministrowie transportu Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Politycy Sojuszu Narodowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2024