w ciągu miesięcznej wzmożonej aktywności, pięć tysięcy ton mułu zostało wyniesione na powierzchnię. Zwiększoną aktywność obserwowano też w 1975 i w 1977 (sześciogodzinny skok związany z silnym trzęsieniem ziemi). Średnią roczną ilość gazu wydzielanego do atmosfery szacuje się na 730 ton w Pâclele Mari, 380 ton Pâclele Mici i 37 ton w Fierbatori. Gaz składa się z metanu (95–98%), dwutlenku węga (1,5–2,3%), wyższych węglowodorów (0,1–1,2%) i helu (0,1–0,6%). Ten ostatni wykazuje typowy dla pochodzenia z rozkładu pierwiastków radioaktywnych w głębi ziemi stosunek zawartości izotopów 3He i 4He.
Obszar wokół dwóch głównych pól jest objęty ochroną w ramach programu Natura 2000, na mocy dyrektywy siedliskowej pod nazwą Vulcanii Noroioși de la Pâclele Mari și Pâclele Mici; powierzchnia chronionego areału wynosi 934,3 ha. Wśród ważnych gatunków roślin i zwierząt występujących na tym obszarze wymienia się kosaćca bezlistnego (Iris aphylla ssp. hungarica), Crambe tatarica, susła moręgowanego, kumaka górskiego, żółwia błotnego i węża Elaphe quatuorlineata.
Przypisy
Kategoria:Wulkany błotne Kategoria:Okręg Buzău