Miomoptera – wymarły rząd owadów nowoskrzydłych. Znane są z zapisu kopalnego od środkowej części karbonu do środkowej części jury.

Owady te osiągały w większości niewielkie rozmiary. Miały grube, złożone z 15–20 członów czułki, czteroczłonowe stopy i krótkie przysadki odwłokowe. Aparat gębowy prawdopodobnie był wyposażony w żuwaczki. Większość gatunków znana jest tylko z odcisków skrzydeł. Występowały one w dwóch parach o podobnym kształcie i użyłkowaniu.

Budowa ciała owadów dorosłych sugeruje, że zasiedlały otwarte przestrzenie i nie prowadziły skrytego trybu życia. Ich pożywieniem były prawdopodobnie szyszki roślin nagonasiennych. Larwy mogły się żywić pyłkiem wyjadanym z szyszek o czym świadczy znalezienie śladów tegoż w odcisku ich jelita.

Taksonomia Na określenie rzędu używa się nazwy Miomoptera, wprowadzonej w 1928 roku przez Andrieja Martynowa lub Palaeomanteida, wprowadzonej w 1906 roku przez Antona Handlirscha. Systematyka rzędu jak i jego pozycja wśród owadów pozostają niejasne. Początkowo uznawano je za spokrewnione z widelnicami. W 1977 Rohdendorf przeniósł je z Polyneoptera do skrytoskrzydłych. Niektórzy autorzy, np. Rasnicyn w 1980, rozważali je jako przodków błonkówek. Większość autorów współczesnych uznaje je za parafiletyczną grupę obejmującą przodków skrytoskrzydłych lub Paraneoptera.