podręcznik Rybakowskiego, Pużyńskiego i Wciórki szacuje częstość ich występowania w populacji ogólnej na 10%. W literaturze można znaleźć zarówno mniejsze, jak i większe wyniki: badanie Weissman et al. z 1996 dla populacji w Wietnamie podaje tylko 1,5%, ale już dla populacji w Bejrucie 19%. Co więcej, WHO prognozuje wzrastające negatywne skutki tych zaburzeń. Informacje te kontrastują z udowodnioną rolą czynników genetycznych w etiologii zaburzeń depresyjnych nawracających. Chociaż zaburzenia depresyjne pojawiają się w obrębie rodziny, co wskazuje na wpływy genetyczne w ich etiologii, konkluzją z badań jest stwierdzenie, że zarówno czynniki genetyczne jak i czynniki środowiskowe, razem decydują o wykształceniu się złożonego zaburzenia. Dziedziczone cechy wpływające na dostosowanie podlegają doborowi naturalnemu. Jeśli dana cecha jest niekorzystna (zmniejsza dostosowanie), dobór naturalny redukuje jej częstość w populacji. Jest to jeden z podstawowych mechanizmów ewolucji, opisany jeszcze przez Darwina. Biorąc pod uwagę rzucające się w oczy cechy epizodu depresyjnego, trudno uznać jego występowanie za cechę korzystną. Upośledza on funkcjonowanie, utrudnia wykonywanie pracy. Powinien więc zmniejszać dostosowanie.