komendantem struktury NZW obejmującej część powiatów pułtuskiego i ostrowskiego.

12 czerwca 1949 został wraz z Bolesławem Kuleszą i Kazimierzem Ampulskim otoczony przez funkcjonariuszy UB i Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Zraniono go w trakcie próby przebicia się, popełnił następnie samobójstwo. Dekonspiracja miejsca pobytu grupy nastąpiła prawdopodobnie na skutek donosu ze strony jednego z podkomendnych.

Miejsce pochówku Zygmunta Dąbkowskiego nie zostało ustalone.

Odznaczenia W 2009 prezydent RP Lech Kaczyński, za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 października 2009 r. o nadaniu orderów ().

Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość Kategoria:Dowódcy oddziałów podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kategoria:Żołnierze Ruchu Oporu Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1949