W tym samym roku został prezesem japońskiego PEN Clubu, a w pięć lat później członkiem Cesarskiej Akademii Sztuki.
Był autorem licznych powieści i zbiorów opowiadań, m.in. Hakai (Złamany zakaz, 1906; uważana za pierwszą japońską powieść naturalistyczną), Haru (Wiosna, 1908), Ie (Rodzina, 1910), Shinsei (Nowe życie, 1918), Yoake mae (Przed świtem, 1929–1932; 1932 – druk I tomu, druk całości – 1935), Tōhō no mon (Brama na Wschód, 1943). Twórczość Shimazakiego wielokrotnie była adaptowana na sztuki teatralne i ekranizowana.
Przypisy
Kategoria:Członkowie japońskiego PEN Clubu Kategoria:Japońscy prozaicy Kategoria:Japońscy poeci Kategoria:Laureaci Nagrody Asahi Kategoria:Naturaliści (pisarze) Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1943