W grudniu 1982 powołany na ministra obrony w pierwszym rządzie Felipe Gonzáleza. Stanowisko to zajmował do marca 1991. Następnie do czerwca 1995 pełnił funkcję wicepremiera w dwóch ostatnich rządach lidera socjalistów. Podał się do dymisji po ujawnieniu, że podległa mu jako ministrowi obrony służba wywiadowca CESID przez lata dokonywała nieuzasadnionych podsłuchów.
W międzyczasie w 1986 po raz pierwszy został wybrany do Kongresu Deputowanych. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach, zasiadając w niższej izbie Kortezów Generalnych do 2004. W latach 1996–2000 był pierwszym sekretarzem PSC.
W 2004 po odejściu z polityki został prezesem instytutu badawczego Institut Barcelona d'Estudis Internacionals, a także podjął pracę w koncernie Telefónica. Rok później objął stanowisko prezesa banku oszczędnościowego Caixa Catalunya.
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy ekonomiści Kategoria:Hiszpańscy ministrowie obrony Kategoria:Hiszpańscy ministrowie (od 1977) Kategoria:Hiszpańscy samorządowcy Kategoria:Katalońscy politycy Kategoria:Politycy Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej Kategoria:Posłowie do Kongresu Deputowanych Kategoria:Wicepremierzy Hiszpanii Kategoria:Ludzie urodzeni w Barcelonie Kategoria:Urodzeni w 1943