Jezioro Łabędzie W końcu 1894 Drigo przygotował poważną rewizję partytury Czajkowskiego dla Jeziora Łabędziego, które pierwotnie zrobiło klapę na deskach Teatru Bolszoj w Moskwie 22 lutego 1877, głównie przez inscenizację i nieudaną choreografię W. Reisingera, chociaż muzyki Czajkowskiego też wówczas niedocenionoIrena Turska „Przewodnik baletowy”, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1973, s. 139.. Idąc za sukcesem Śpiącej królewny i Dziadka do orzechów, Iwan Wsiewołożski – wyraził zainteresowanie ponownym wystawieniem baletu. Drigo wspominał: „...Znałem niezadowolenie (Czajkowskiego) z instrumentacji (Jeziora Łabędziego) i, że zamierzał zająć się tą sprawą, ale nigdy nie zdołał tego zrobić”.