Choć era komputerowa zwiększyła możliwości człowieka za pomocą niesamowitych akcesoriów, postdigital może zapewnić paradygmat, za pomocą którego można zbadać i zrozumieć to zwiększenie możliwości i całą tę zmianę.
W The Future of Art in a Postdigital Age Mel Alexenberg określa „sztukę postdigitalną” jako dzieła sztuki, które odnoszą się do humanizacji technologii cyfrowej poprzez interakcję między cyfrowymi, biologicznymi, kulturowymi i duchowymi systemami, między cyberprzestrzenią a przestrzenią realną, między urzeczywistnionymi mediami a mieszaną rzeczywistością w komunikacji społecznej i fizycznej, między zaawansowanym technologicznie i tzw. „doświadczeń high touch”, między wizualnymi, haptycznymi, słuchowymi i kinestetycznymi przeżyciami medialnymi, między rzeczywistością wirtualną a wzbogaconą, między korzeniami a globalizacją, między auto-etnografią a narracją społeczną, a między wikiartami produkowanymi przez witrynę internetową i dziełami sztuki tworzonymi za pomocą alternatywnych mediów poprzez udział, interakcję i współpracę, w której rola artysty jest redefiniowana.