Karol VII u swych wielkich wasali (fr. Charles VII chez ses grands vassaux) – dramat Alexandre’a Dumasa (ojca) z 1831 roku, osnuty na wydarzeniach z okresu panowania Karola VII.
Historia powstania utworu Po sukcesie Antony’ego Dumas nie umiał sobie znaleźć w Paryżu miejsca, by w spokoju pracować. 6 lipca wsiadł więc, ze swą kochanką Belle Krelsamer do dyliżansu do Rouen. Z Rouen popłynęli statkiem do Hawru, a stamtąd czterowiosłową łodzią do leżącej na odludziu wioski Trouville. Na miejscu wynajęli dwa pokoje, tak aby Aleksander miał osobne pomieszczenie, w którym mógłby pisać. Nie chcąc, aby rozpraszał go widok morza wybrał pokój z widokiem na wieś. Belle gotowała mu obiady, ponieważ pisarz miał wysokie wymagania, gdy chodziło o jedzenie. Rozkład dnia był ściśle ustalony: pobudka o wschodzie słońca, a potem praca do dziesiątej; śniadanie; od jedenastej do czternastej polowanie na należących do gminy mokradłach; od czternastej do szesnastej dalszy ciąg pracy, z przerwą na kąpiel w morzu dla odświeżenia umysłu i rozruszania się; pod wieczór kolacja;