Kiedy ją znowu przeczytał, był gotów przerobić ją na prozę. Skonsternowany, zwołał kilku przyjaciół i przeczytał im swój utwór. Ich reakcje były nader powściągliwe. Zdecydował się schować rękopis do szuflady i poinformował o tym dyrektora Odéonu Harela, który zdążył mu już wręczyć tysiąc franków zaliczki. Harel podejrzewając, że pisarz wycofuje Karola VII z Odeonu, bo Komedia Francuska zaproponowała mu większe pieniądze, oświadczył, że jest gotów zaoferować pięć tysięcy i bez żenady zaczął wymachiwać krnąbrnemu autorowi plikiem banknotów przed nosem. Dumas zgodził się przeczytać sztukę Harelowi, pannie George, Janinowi i Lockroyowi. Aktorzy ocenili mroczną opowieść o zazdrości, zemście i zdradzie mniej krytycznie. Zachwyty panny George sprawiły, że Harel postanowił bezzwłocznie rozpocząć próby.