W 1931 przeszedł na emeryturę. Udzielał się jednak dalej społecznie. Politycznie większej roli już nie odgrywał, choć należał do chadecji. Okres okupacji niemieckiej spędził u córki w Poznaniu. Po wyzwoleniu zgłosił się do pracy w magistracie: od lutego do września 1945 był doradcą prezydenta Poznania (Feliksa Maciejewskiego i Stanisława Sroki) oraz brał udział w odbudowie samorządu miejskiego.
Zmarł 27 sierpnia 1948 w Poznaniu w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.
Życie prywatne W 1897 ożenił się z Marianną Gierszewską. Mieli ośmioro dzieci: Wacława, Władysława, Zofię (po mężu Adamską), Bogusława (mgr inż. chemika), Jana Nepomucena, Stanisława, Franciszka i Adama.
Przypisy
Bibliografia J. Pietrzak, Stanisław Nowicki [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXIII, 1978.
Kategoria:Delegaci na Polski Sejm Dzielnicowy Kategoria:Ludzie urodzeni w Stęszewie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu Kategoria:Politycy Narodowego Stronnictwa Robotników Kategoria:Polscy drukarze Kategoria:Polscy posłowie do Reichstagu w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Wicemarszałkowie Sejmu Ustawodawczego (1919–1922) Kategoria:Zmarli w 1948