B-67 – zwodowany 5 września 1955 roku radziecki eksperymentalny okręt podwodny projektu W611 (NATO: Zulu IV½) o napędzie diesel-elektrycznym, pierwszy na świecie okręt przenoszący pociski balistyczne SLBM. Zwodowany w Zakładzie Nr 402 w Siewierodwińsku okręt wszedł do służby w radzieckiej marynarce wojennej 30 czerwca 1956 roku.
Okręt o wyporności nawodnej 1890 ton i długości 90,5 metra wyposażony był w umieszczone w przedłużonym kiosku dwie wyrzutnie rakietowe systemu balistycznego D-1 z dwoma wystrzeliwanymi z powierzchni morza pociskami SLBM R-11FM, a także w 10 wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm. W roku 1959 B-67 został zmodyfikowany do standardu projektu PW611 celem przeprowadzenia testów odpalania pocisków SLBM z zanurzenia.
16 września 1955 roku, podczas testów morskich na Morzu Białym, B-67 dokonał pierwszego na świecie odpalenia pocisku balistycznego z okrętu podwodnego.