System po raz kolejny ostrzega bohatera, aby przestał grać w superhot.exe i faktycznie zmusza go aby zamknąć okno „prawdziwej” gry.
Po ponownym uruchomieniu, system ustępuje przed uporem gracza i przejmuje kontrolę nad jego umysłem. Gracz zostaje połączony z rdzeniem systemu i przekazuje mu swój umysł. Ostatecznie, po ukończeniu ostatniej planszy, gracz staje się częścią rdzenia i zabija swoją pierwotną ludzką postać, stając się jednym z Superhot. System nakazuje wirtualnemu graczowi dalej rozpowszechniać superhot.exe, podobnie jak zrobił to jego znajomy na początku rozgrywki. W napisach końcowych wykorzystano utwór „Psy Pawłowa” zespołu Republika.
Rozwój thumb|Projektant, Piotr Iwanicki, przedstawia rozwój Superhot podczas Game Developers Conference w 2016 roku Superhot pierwotnie był opracowany na potrzeby wyzwania 2013 7 Day FPS Challenge, które odbyło się w sierpniu 2013 roku, i w którym zadaniem drużyn programistów było opracowanie w ciągu tygodnia kompletnych, funkcjonalnych prototypów gier komputerowych. Piotr Iwanicki, reżyser Superhot, był zainspirowany flashową grą, Time4Cat, w której gracz kontroluje kota próbującego zebrać jedzenie na zatłoczonym skrzyżowaniu ulic, a czas w grze płynie tylko wtedy, kiedy gracz porusza kotem.