30 grudnia 1925 roku został przeniesiony do kadry oficerów taborowych przy Departamencie II Ministerstwa Spraw Wojskowych z równoczesnym przydziałem do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Grudziądzu w charakterze wykładowcy (etat Sztabu Generalnego).
Później został przeniesiony z korpusu oficerów taborowych do korpusu oficerów aeronautycznych. W latach 1928–1931 w dalszym ciągu w Oficerskiej Szkole Lotniczej. 2 grudnia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 roku i 7. lokatą w korpusie oficerów aeronautyki. 23 października 1931 roku został przeniesiony z Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie do 6 pułku lotniczego we Lwowie na stanowisko dowódcy dywizjonu. 23 marca 1932 roku w Dzienniku Personalnym MSWojsk. sprostowano mu imię z „Gustaw Winicki” na „Kazimierz Gustaw Winicki”. 3 listopada 1932 roku został przydzielony na czteromiesięczny Kurs oficerów sztabowych lotnictwa w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, w charakterze zastępcy dyrektora nauk kursu. 11 kwietnia 1933 roku ogłoszono jego przeniesienie do Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie na stanowisko dyrektora nauk. W 1935 roku był członkiem Komitetu Redakcyjnego Przeglądu Lotniczego. Następnie pełnił służbę w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku szefa Wydziału Organizacyjnego.