Maria Leszczyńska otrzymała list miłosny od króla Francji Ludwika XV, cztery dni po ich ślubie, który odbył się per procusa i in absentia 15 sierpnia 1752 roku. Jean-Jacques Rousseau pisał listy miłosne do kolejnych towarzyszek swojego życia. Listy miłosne Julii de Lespinasse do pułkownika Hipolita de Guiberta, którego kochała, zapewniły jej nieśmiertelność zdaniem Boya-Żeleńskiego, który dokonał ich przetłumaczenia. W 1905 roku zostały opublikowane listy miłosne niemieckiego poety Friedricha Schillera do Lotty Lengefeld, którą poślubił w 1790 roku. Do dzisiejszych czasów zachowały się też i zostały opublikowane listy miłosne, które Mozart wysyłał do Konstancji Weber, zarówno te z okresu kiedy kompozytor starał się o jej rękę, jak i już po poślubieniu jej. Wiele listów miłosnych, pisanych od 20 do 82 roku życia do adorowanych przez siebie kobiet, pozostawił po sobie Goethe. Napoleon posyłał żarliwe listy miłosne z wątkami intymnymi do Józefiny, a po rozwodzie pisał do Marii Walewskiej.
Przetrwał ostatni wzruszający list miłosny admirała Nelsona do Emmy, którego pisanie rozpoczął na dwa dni przed bitwą pod Trafalgarem, a który znaleziono na jego biurku już po jego śmierci.