Do celów szczegółowych zaliczane są: Odwrócenie uwagi od realnych problemów stojących przed daną grupą lub społeczeństwem. Niwelowanie lub neutralizacja społecznych lęków związanych z brakiem stabilnej sytuacji życiowej poprzez przekierowywanie ich na wykreowane źródło strachu. Zbijanie kapitału politycznego i dyskredytacja przeciwników politycznych, którzy są opisywani jako niezdolni do dostrzeżenia zagrożeń, lub wręcz świadomie im zaprzeczający. Naznaczanie i eliminowanie wrogów politycznych. Tworzenie poparcia społecznego dla rozwiązań zwiększających uprawnienia służb policyjnych i ograniczania prywatności. Budowanie spoistości i mobilizowanie grupy własnej. Poczucie zagrożenia gra istotną rolę w stosunkach międzygrupowych, może między innymi prowadzić do odmawiania człowieczeństwa przedstawicielom grupy obcej i faworyzowania grupy własnej.
Mechanizmy zarządzania strachem Handlarze strachem korzystają z szerokiego spektrum strategii socjotechnicznych i propagandowych.