W styczniu 1761 roku Opéra-Comique została połączona z Comédie-Italienne i 3 lutego 1762 roku otrzymała scenę w hotelu de Bourgogne. W 1779 roku Comédie-Italienne została przemianowana na Théâtre-Italien. Rok później zespół przyjął oficjalną nazwę Opéra-Comique.
Pierwsza sala Favart (1783–1838) Sala Favart została wzniesiona przez architekta Jean-François Heurtiera i otwarta 28 kwietnia 1783 roku w obecności królowej Marii Antoniny. Wybudowana na terenie należącym do księcia de Choiseul (na miejscu, na którym znajduje się obecnie teatr narodowy Opéra-Comique) dysponowała 1255 miejscami.
Podczas rewolucji Opéra-Comique kontynuowała swą działalność, rywalizując z teatrem Feydeau. W 1801 roku obydwa zespoły połączyły się, tworząc 16 września Théâtre national de l'Opéra-Comique, który zajął salę Feydeau.
W 1802 roku Napoleon Bonaparte zdecydował umieścić w budynku zespół Opéra-Buffa (bardziej znany jako Italiens), który panna Montansier utworzyła rok wcześniej w teatrze Olympique. Zespół opuścił budynek przy okazji prac konserwatorskich i połączył się z trupą teatru Luvois, który pod dyrekcją Louis-Benoît Picarda stał się théâtre de l'Impératrice.