Cibora brunatna (Cyperus fuscus L.) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny ciborowatych (Cyperaceae). Jest szeroko rozprzestrzeniona w Europie (z wyjątkiem jej północnej części – sięga do 59° szerokości geograficznej), Azji (po Chiny i Wietnam na wschodzie), w północnej Afryce i na wyspach atlantyckich. Introdukowana rośnie w Ameryce Północnej. Gatunek w Polsce jest niezbyt rzadki. Występuje najczęściej w dolinach rzek, na południowym wschodzie, na Pojezierzu Zachodniopomorskim, rzadszy jest na Mazurach i Dolnym Śląsku. Rośnie na brzegach wód.
Morfologia
Pokrój Roślina drobnokępkowa, osiągająca od 2 do 30 cm wysokości. Korzenie czerwonawe. Z jednej kępy wyrasta od 3 do 20 łodyg zakończonych kwiatostanami. Łodyga Gładka, trójkanciasta, grubości 0,6–1,1 mm. Liście Zwykle nieco krótsze od łodyg, czasem podobnej długości. Wszystkie wyrastają w rozecie przyziemnej, są równowąskie i płaskie, rzadko zgięte wzdłuż, osiągają 2–4 mm szerokości, na brzegu są gładkie. Kwiaty Zebrane w kłoski, a te w złożony kwiatostan. U jego podstawy wyrastają trzy odstające i podobne do liści podsadki. Kłoski wąskojajowate do równowąskich, długości 4–7 mm (czasem do 10 mm), siedzące lub krótkoszypułkowe, zebrane są w główkowate skupienia po 5–10. Takich skupień na szczycie jednej łodygi powstaje od 3 do 5.