Akt I – Chata starego tkacza Kadura Nal pracował pilnie przy swym krośnie, żeby mógł spotkać Nirilię i zaręczyć się. Rozproszony przez promień słońca zasłania okno, a ponieważ nadchodzi jego ukochana Nirilia, błaga ją by weszła, ale ona odmawia. Nal, rozdrażniony wraca do pracy. Nirilia skrada się za nim i zakrywa jego oczy dłońmi. Wejście Kadura, w towarzystwie jego przyjaciół i krewnych. Kochankowie są skrępowani. Tkacz mówi ich, że nie mają czego się wstydzić, gdyż mają wziąć ślub następnego dnia. Przypomina im o ich przyjaciołach, który przyszli życzyć im szczęścia. Młodzi ludzie zaczynają tańczący gdy stary tkacz z częścią gości ozdabiają chatę kwiatami i wiankami (Taniec przyjaciół Nirilii i Nala). Pod koniec tego tańca ukazuje się Noureddin, młody maharadża Lahore. Zgubił się gdy polował i prosi o schronienie na noc. Kadur wita gościa i stawia przed nim zakąski. Noureddin błaga młodych ludzi, by kontynuowali taniec, więc Nirilya i Nal wykonuje radosny taniec ku zachwytowi maharadży (Taniec wschodni), który daje Nirilii naszyjnik a Nalowi złote monety. Potem zmęczony Noureddin prosi, by wskazano mu jego pokój. Goście odchodzą i zapada ciemność. Słychać odległe grzmot i widać błyskawicę. Wchodzą Niriti i Waju (Pierwsze wrażenia). Niriti pyta, gdzie są. Waju prosi ją by została a on to zbada.