Armia Bizancjum ponownie odzyskała miasto, by w 637 utracić je na rzecz Arabów. Od tego czasu zaczął się upadek Antiochii, która trwale została odcięte granicami od dotychczasowych szlaków handlowych i spadła do roli ośrodka regionalnego. Jej rolę jako głównego ośrodka Syrii przejął Damaszek, a w północnej Syrii coraz większą rolę odgrywało Aleppo. Niemniej Antiochia pozostawała jednym z głównych miast drugiego, wewnętrznego pasa fortec granicznych, zwanego Al-ʿAwāṣim. Za panowania Hamdanidy Sajf ad-Dauli Antiochia podniosła bunt i przez pewien czas utrzymywała niezależność. W 969 bizantyjski cesarz Nicefor Fokas odbił Antiochię, lecz miasto nie odzyskało już dawnego znaczenia. W 971 roku Antiochię próbowali bezskutecznie zdobyć Fatymidzi. Antiochia stała się stolicą katepanatu i podlegały jej wszystkie okoliczne temy.
thumb|Umocnienia Antiochii w czasach wypraw krzyżowych
Księstwo Antiochii Po krótkotrwałym panowaniu Ormianina Filareta, w 1085 Antiochię zdobyli podstępem Turcy Seldżuccy.