Odbudowa trwała do 1784 r., a w jej efekcie basztę nakrył barokowy hełm. Wnętrze budowli przez pewien czas służyło jako areszt, a do roku 1797 służyła jako prochownia.

XIX wiek W 1809 r. w basztę uderzył piorun – oszczędzając budowlę, zniszczył jedynie barokowy hełm, który szybko odrestaurowano. Generalną renowację baszty przeprowadzono w 1809 r. W poł. XIX w. ostatecznie rozebrano sypiące się elementy bramy, a do czasów współczesnych zachowała się jedynie Wieża Bramy Lubańska. Przebudowany wówczas obiekt zachował swój niezmieniony wygląd do dziś. Przylegająca do baszty brama została rozebrana w połowie XIX w.

XX wiek Przed II wojną światową w baszcie funkcjonowało schronisko.

Około 1935 r. dokonano kompleksowej, lecz niezbyt wiernej rekonstrukcji wieży i przybramnego odcinka murów, odtwarzając średniowieczny pomost i kryty ganek straży.

W czasie II wojny światowej przechowywano tu zbiory biblioteki wrocławskiej.

Po wojnie zabytkiem opiekowali się harcerze, a po remoncie z lat 1966-1977 utworzono tu Izbę Pamięci.

Baszta Barmy Lubańskiej wpisana została wraz z murami miejskimi do rejestru zabytków w listopadzie 1956 r. Identyfikator w ewidencji NID 596051.