Od października 1939 r. mieszkał niezameldowany u rodziców, od września 1940 r. pracował w powiecie gnieźnieńskim jako doradca hodowlany. W lipcu 1942 r. gestapo, podczas likwidacji tajnej organizacji na terenie Gniezna, wpadło na jego trop i był zmuszony uchodzić z miasta. Schronił się w Częstochowie, gdzie pod nazwiskiem Józef Kwaśnicki pracował do końca wojny w Spółdzielni Rolniczo-Handlowej, jako pomocnik magazyniera.

Po wyzwoleniu wrócił 8 kwietnia 1945 r., wraz z ekipą toruńską, do Gdańska i zajął się, z polecenia pełnomocnika Ministerstwa Oświaty, zabezpieczeniem mienia szkolnego. Był jednym z organizatorów pierwszych w powojennym Gdańsku szkół średnich – liceów ogólnokształcących nr I i II. Od połowy kwietnia 1945 r. do końca sierpnia 1947 r. pracował w I Liceum OgólnokształcącymGdańska Jedynka, 50 lat I Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku, wyd. I LO w Gdańsku, Gdańsk 1995, str. 26,33,73. (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku), jednocześnie od grudnia 1946 r. kierował Ogniskiem Metodycznym Matematyki przy gdańskim Kuratorium.