Stanisław Wojciech Cycoń (ur. 27 marca 1899 w Starym Sączu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Elżbiety z Przybyłowiczów. Absolwent Męskiego Seminarium Nauczycielskiego w Starym Sączu. Należał do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Nowym Sączu. Powołany do C. K. 20 pułku piechoty. Żołnierz 1 kompanii kadrowej Legionów Polskich. Od października 1917 do lutego 1918 służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Przy próbie przejścia na rosyjską stronę frontu pod Rarańczą internowany w Bolechowie, a potem w Huszt. Po powrocie do Sącza działacz POW. Walczył z Ukraińcami w obronie Przemyśla i Lwowa. W czasie wojny 1920 r. brał udział w walkach w szeregach 5 pułku piechoty Legionów. W 1920 został ranny.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. Do 1923 był w 5 pp Leg., przeniesiony do 21 pułku piechoty. Od 1927 do 1930 uzupełnił wykształcenie średnie i ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Awansowany do stopnia podporucznika (starszeństwo z dniem 15 sierpnia 1930 i 20 lokatą w korpusie oficerów piechoty). Następnie skierowany do Szkoły Podoficerskiej i Szkoły Oficerskiej w Łobzowie, po czym przeniesiony został (1933) do 75 pułku piechoty.