Mury obronne (miejskie) w Lwówku Śląskim – ciąg podwójnego pierścienia murów miejskich wraz z budowlami o charakterze obronnym (m.in. bramami i basztami), otaczający niegdyś obszar całego Lwówka Śląskiego, którego większość odcinków została zachowana do dziś. W ciągu murów obronnych znajdują się wieże obronne: Baszta Bramy Lubańskiej i Baszta Bramy Złotoryjskiej. Mury obronne Lwówka Śląskiego należą do najciekawszych obiektów tego typu na Dolnym Śląsku. Ze względu na niespotykany podwójny układ murów obronnych Lwówek Śląski jest często nazywany polskim Carcassonne.
Historia lewo|mały|Baszta Traugutta w ciągu niższego muru obronnego Mury obronne Lwówka Śląskiego wznoszone były w dwóch etapach. W pierwszym, który rozpoczął się przed 1261 r., do ok. 1301 r. wybudowano pierścień wewnętrzny, w drugim (od ok. 1435 do ok. 1494 r.) postawiono pierścień zewnętrzny. Do miasta prowadziły wówczas trzy bramy: Lubańska, Złotoryjska i Bolesławiecka. W połowie XVI w. mury miejskie zostały przebudowane, a w 1643 r. częściowo zniszczone. Ponownie przystosowano je do celów militarnych w czasie wojen śląskich. Wewnętrzny pierścień muru składał się z 23 prostokątnych baszt łupinowych, z których zachowało się 15.