W październiku 1930 roku został przeniesiony do kadry 8 dywizjonu taborów. 22 kwietnia 1930 roku wojewoda pomorski zarządzeniem nr IV.A-1024 zezwolił mu na zmianę nazwiska rodowego „Góralik” na „Sław-Góralik”. 23 marca 1932 roku został przeniesiony do kadry 1 dywizjonu taborów w Warszawie.
W latach 1936–1937 był redaktorem naczelnym tygodnika polityczno-społecznego „Polska Niepodległa”. Od 29 kwietnia 1937 był członkiem Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich w Warszawie.
Był mężem Henryki Heni Pietrzykowskiej, ojcem Danuty (ur. 1918), Marii (1920–1940) i Adama (1922–1944).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6366 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” – po raz pierwszy za walki w latach 1915–1916 Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopad 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”M.P. z 1928 r. nr 260, poz.