Historia XVII wiek – prawdopodobna migracja Szabaków z Persji na równinę Niniwy w Mezopotamii; 1952 – Szabakowie zostali określeni jako odrębna grupa etniczna; 1980 – około 22 wiosek, 3000 rodzin zostało wysiedlonych na północ Iraku; 1988 – w ramach operacji Al-Anfal w czasie rządów Saddama Husajna byli poddawani deportacjim, przymusowej asymilacji i arabizacji; 2003 – wojska kurdyjskie przemieszczają się w rejony zamieszkane przez Szabaków, których określają jako "Kurdów Szabakijskich"; 2005 – demonstracje Szabaków na rzecz traktowania ich jako niezależnej grupy etnicznej. Strzelcy z Demokratycznej Partii Kurdystanu strzelają do tłumu, raniąc kilka osób.
Szabakizm Religia Szabaków jest synkretyczna. Zawiera elementy islamu i chrześcijaństwa, a także religii kurdyjskich: alewizmu, jezydyzmu i jarsanizmu (Ahl-e hakk). Szabakowie odbywają pielgrzymki do świątyni jezydskich. Oficjalnie przyznają się jednak do islamu szyickiego. Łączą elementy sufizmu z własną interpretacją boskości, co pozwala im interpretować Koran mniej dosłownie, niż to czyni szariat.