Richard Taylor (ur. 27 stycznia 1826 w Springfield k. Louisville (Kentucky), zm. 12 kwietnia 1879 w Nowym Jorku) – amerykański polityk, generał porucznik Konfederatów w wojnie secesyjnej.
Życiorys Był synem generała Zachary’ego Taylora, prezydenta Stanów Zjednoczonych w latach 1849–1850. Uczęszczał do prywatnych szkół w Kentucky i Massachusetts, w 1843 roku wstąpił do Yale College, który ukończył dwa lata później. Interesował się historią wojskowości.
Zgodził się objąć zarządzanie rodzinną plantacją bawełny w hrabstwie Jefferson w Missisipi, a w 1850 roku przekonał ojca do kupna plantacji trzciny cukrowej w Luizjanie. Wkrótce potem Zachary Taylor zmarł, zaś Richard przejął interesy rodziny.
W 1855 roku został wybrany do stanowego senatu Luizjany, był związany z Partią Wigów, później Partią Nic Niewiedzących, w końcu z Partią Demokratyczną. Niechętnie odnosił się zarówno do abolicjonistów, jak i demagogicznych „Fire-Eaters”, zajmujących radykalnie proniewolnicze stanowisko. W 1860 roku był delegatem na konwencję demokratów w Charleston. Próbował opracować mniej radykalny kurs dla Południa, jednak bezskutecznie. Gdy wojna stała się nieunikniona, w styczniu 1861 roku jako delegat wziął udział w konwencji secesjonistycznej Luizjany i głosował za natychmiastową secesją.