Kazimierz Drecki (ur. 4 marca 1895 w maj. Zofiówka, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski ziemianin, porucznik broni pancernych rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Stefanii z Michalewskich, urodzony 4 marca 1895 w majątku Zofówka, w ówczesnym powiecie lubartowskim guberni lubelskiej. Był starszym bratem Włodzimierza (1897–1918). Absolwent „Szkoły Lubelskiej”, gdzie w 1914 zdał egzamin dojrzałości. Studiował na Kursach Przemysłowo-Rolniczych w Warszawie i na Wydziale Rolniczym Politechniki w Moskwie, ukończył SGGW w Warszawie. Członek rzeczywisty korporacji Polskiej Korporacji Akademickiej Aquilonia. Żołnierz I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. Od 1918 w Wojsku Polskim. Wstąpił na ochotnika do 1 pułku ułanów Krechowieckich i uczestniczył w kampanii lwowskiej i na Wołyniu. W 1919 awansował na stopień wachmistrza. Od marca do maja 1920 służył w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Następnie powrócił do 1 pułku ułanów, z którym brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej m.in. walcząc pod Zamościem z bolszewicką Armią Konną Budionnego.