Mąż wdowy (fr. Le mari de la veuve) – jednoaktówka Alexandre’a Dumasa (ojca) z 1832 roku o charakterze komediowym.
Historia powstania utworu Pod koniec zimy 1832 roku wybuchła w Paryżu epidemia. Z Indii przez Persję, Rosję i Anglię dotarła nad Sekwanę. Ludzie marli masowo. Na początku kwietnia było już siedem tysięcy zmarłych, a trzynaście tysięcy chorych trafiło do szpitala. Paryż opustoszał. Dyrektor Odéonu Harel zamieszczał w gazetach ogłoszenia informujące, że według badań służb sanitarnych sale teatralne są jedynym miejscem niezagrożonym cholerą. Paryżanie woleli jednak pozostać w domach. Dumas ubolewał nad pustką w teatrach, postanowił jednak nie czekać do końca epidemii. Parę tygodni wcześniej poznał u Firmina aktorkę Caroline Dupont, obsadzaną w Komedii Francuskiej w rolach subretek. Za zgodą barona Taylora, dyrektora teatru, miała ona w niedługim czasie zostać bohaterką poświęconego jej benefisu. Chciała zagrać w krótkiej, napisanej ze swadą jednoaktówce, która pozwoliłaby jej zademonstrować cały jej aktorski kunszt i brawurę. Zwróciła się z tą prośbą do Dumasa, który mile połechtany jej wyborem, propozycję przyjął.