W latach 1995–1998 kierował Fundacją Rozwoju Demokracji Lokalnej w Bydgoszczy.
Był mężem Elwiry, ojciec Joanny.
Zmarł w Pradze, pochowany 2 września 2017 na cmentarzu Starofarnym w Bydgoszczy.
Działalność literacka Autor tomików wierszy: Czasowo nie ma wieczności, Cienie i postacie; powieści i zbiorów opowiadań: Znikanie, Chłód, Naga, Robal, Papuga, Wstyd, Plac Wolności oraz sztuk teatralnych, które prezentowane były podczas prób czytanych z udziałem publiczności w: Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, Teatrze Nowym w Poznaniu. Miesięcznik Dialog opublikował jego scenariusz filmowy Pionek oraz dwie jednoaktówki Rzecznik i W Szwecji (wydane następnie w zbiorze Zawsze). Artykuły, felietony, recenzje, wiersze i opowiadania Derdowskiego zamieszczane były w: Twórczości, Odrze, Toposie, Poezji, kwartalniku literacko-artystycznym Fraza, Kwartalniku Artystycznym, Nurcie i Dekadzie Literackiej. Pisał m.in. o twórczości: Ryszarda Kapuścińskiego, Ireneusza Iredyńskiego, Janusza Żernickiego, Kazimierza Hoffmana, Wisławy Szymborskiej, Zdzisława Polsakiewicza.