Od 1831 do 1834 roku pełnił tam także funkcje rektora.
W 1829 roku, z polecenia rosyjskiego rządu, wyruszył wraz z grupą naukowców i studentów do Armenii oraz na Kaukaz. Dzięki pełnej aprobacie cara Mikołaja I ekspedycji przydzielono również eskortę wojskową. Głównym celem wyprawy była góra Ararat, której szczyt zdobyto 9 października 1829 roku. W 1834 roku opublikował w Berlinie relację z tej podróży.
Zmarł w 1841 roku po długiej chorobie i został pochowany na cmentarzu Raadi w Tartu.
Jego imieniem nazwany został krater na Księżycu, szczyt w Alpach Parrotspitze oraz krzew parocja perska.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Ludzie związani z Karlsruhe Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Zmarli w 1841