Henryk Michniewicz-Juchniewicz (ur. 10 marca 1907 w Wilnie, zm. 13 listopada 1956 w Sopocie) – polski nauczyciel, prawnik, urzędnik samorządowy, ekonomista, pracownik naukowy (prof. dr hab.).
Życiorys Syn Bronisława i Anny z d. Smółka. W Wilnie ukończył szkołę powszechną, gimnazjum i Seminarium Nauczycielskie. Był zatrudniony jako nauczyciel/kier. w szkole powszechnej w Teresjanowie, b. woj. wileńskim (1926–1934). Absolwent Wydziału Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytetu Wileńskiego na którym uzyskał tytuł magistra praw (1934–1938); w trakcie studiów pracował w prywatnej szkole „Dziecko Polskie” w Wilnie, następnie był asystentem w Katedrze Kryminologii i Socjologii na swojej uczelni (1937–1939). W okresie okupacji imał się wielu zajęć, m.in. nauczyciela, robotnika rolnego, drwala, woźnicy, tłumacza, urzędnika Urzędu Stanu Cywilnego w Oszmianie, obrońcy przy Litewskim Sądzie Grodzkim. Po wyzwoleniu zatrudnił się w Wileńskim Archiwum Miejskim następnie w Ludowym Komisariacie Finansów Litewskiej SRR. W 1945 repatriował się do Polski, gdzie został skierowany przez Komitet Centralny PPR do organizacji lokalnej administracji w Sopocie, obejmując stanowisko prezydenta tamże (1945).