Nush Bushati (ur. 4 czerwca 1896 w Szkodrze, zm. 17 czerwca 1973 w Wiedniu) – albański polityk i prawnik, w latach 1935-1936 minister edukacji w rządzie Mehdiego Frashëriego.
Życiorys Pochodził z rodziny katolickiej ze Szkodry, był synem Gaspera i Naraci. Kształcił się w kolegium jezuickim w swoim rodzinnym mieście. Naukę kontynuował w liceum w Grazu, a następnie na Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie ukończył studia prawnicze i obronił pracę doktorską. W czasie studiów działał w organizacji skupiającej młodych Albańczyków mieszkających w stolicy Austrii i był redaktorem naczelnym pisma Djaleria. W 1923 został wybrany do parlamentu jako przedstawiciel ugrupowania opozycyjnego wobec Ahmeda Zogu. W parlamencie pełnił funkcję sekretarza. Uczestniczył w przewrocie dokonanym przez zwolenników Fana Noliego jako jeden z organizatorów zgromadzenia opozycji we Wlorze. Po przejęciu władzy przez F.Noliego w czerwcu 1924 został mianowany konsulem generalnym w Wiedniu. Uczestniczył w rozmowach z sowieckim ambasadorem w Wiedniu Voldemarem Aussem dotyczących możliwości uznania ZSRR przez Albanię. Mimo braku akceptacji ze strony ministerstwa w Tiranie, Bushati wydał wizy delegacji sowieckiej na czele z Arkadijem Krakowieckim, która 16 grudnia 1924 przybyła do Tirany. W tym samym miesiącu, po dojściu do władzy A.