W kampanii wrześniowej 1939 walczył w 55 pułku piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę 18 września wzięty do niewoli przez Sowietów i osadzony w Kozielsku. Późną jesienią tego roku jego rodzina dowiedziała się, że przebywa w niewoli sowieckiej z kartki wyrzuconej z zakratowanego wagonu na stacji kolejowej w Chełmie przez nieznanego żołnierza lub podoficera. Z obozu w Kozielsku Rajmund Duracz wysłał tylko jeden list z datą 24 listopada 1939. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa LW bez numeru, poz. 100 z 1 kwietnia 1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 15 maja 1943. Figuruje na liście AM-224-2128 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 02128. Jego nazwisko znajduje się na liście ofiar w Nowym Kurierze Warszawskim z 22 czerwca 1943.