Świdośliwa Lamarcka (Amelanchier × lamarckii F.G. Schroed.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Jest mieszańcem świdośliwy drzewiastej A. arborea i świdośliwy gładkiej A. laevis. W naturze rośnie w amerykańskich stanach Nowy Jork i Vermont. Uprawiany i naturalizowany w Europie (Niemcy, Wielka Brytania, kraje Beneluksu). W Polsce gatunek zadomowiony (kenofit), lokalnie inwazyjny. Spotykany jest w lasach i zaroślach zwykle w pobliżu dużych miast w Polsce centralnej i południowej.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiaty thumb|left|180px|Owoce thumb|left|180px|Liście Pokrój Duży krzew (czasem małe drzewo) o wzniesionym pokroju, dorastający do kilku metrów wysokości (maksymalnie może uzyskiwać 10 m wysokości). Nie wytwarza odrostów. Liście Owalne, drobno piłkowane, o zaostrzonym wierzchołku i 5-10 cm długości. Młode liście mają lekko brązowy kolor, następnie zielenieją by jesienią przybrać złocistożółte zabarwienie. Kwiaty Drobne, białe, do 1 cm średnicy, zebrane po kilka sztuk (do dziesięciu) w przewisające, groniaste kwiatostany. Rośliny kwitną wcześnie – na przełomie kwietnia i maja. Owoce Krzew w lipcu pokrywa się dużą ilością purpurowo-czerwonych, jadalnych, kulistych owoców o średnicy 1 cm.