Władysław Krawczyk (ur. 23 lutego 1897 w Krężnicy Jarej, zm. 22 października 1975 w Chełmie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys W 1915 ukończył Gimnazjum im. Staszica w Lublinie. Walczył w legionowym 1 pułku ułanów, ukończył kurs oficerski w 1917, był internowany w Szczypiornie i Łomży po kryzysie przysięgowym.
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony mianowany dowódcą 6 kompanii 7 pułku piechoty Legionów. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. Dowodził plutonem w 6. kompanii, a następnie objął jej dowództwo. W 1920 roku został mianowany podporucznikiem.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1366. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 7 pułk piechoty Legionów w Chełmie. Przez kolejne lata kontynuował służbę w 7 pułku piechoty Legionów. W 1925 roku ukończył półroczny kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu i został dowódcą 3 kompanii ciężkich karabinów maszynowych w macierzystym pułku. 3 maja 1926 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 230. lokatą w korpusie oficerów piechoty.