W wyniku starań trwających od 1933 roku na konwencji zorganizowanej w Detroit w dniach od 5 do 7 września 1942 doszło do połączenia polskich grup w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, współpracujących z Pastoralnym Instytutem Biblijnym oraz Dawn Bible Students Association i powstania Polish Bible Student Association. W skład zarządu weszli: Wacław Wnorowski – przewodniczący, M. Rybacki – zastępca, I.J. Rycombel – sekretarz oraz J. Jezuit – skarbnik. Utworzono też komitet redakcyjny czasopism „Straż” i „Brzask Nowej Ery” w składzie: S. Kwołek, I.J. Rycombel, S.F. Tabaczyński, F. Tarnawski, W. Szutniak, W. Wnorowski i M. Rybacki. Redaktorem „Straży” został S.F. Tabaczyński, a „Brzasku” W. Wnorowski.
Utworzenie Polish Bible Student Association doprowadziło po II wojnie światowej do podejmowania współpracy w różnym stopniu i z różną intensywnością zarówno z Zrzeszeniem Wolnych Badaczy Pisma Świętego jak i Stowarzyszeniem Badaczy Pisma Świętego. Na pierwszej powojennej Konwencji Generalnej zorganizowanej w lipcu 1946 roku w miejscowości Chrzanów-Kąty ZWBPŚw współpracujące przed wojną z PBI postanowiło zerwać społeczność z Polish Bible Student Association z powodu połączenia obu grup w Ameryce. Ten stan utrzymał się do lipca 1960 roku gdy na kolejnej Konwencji Generalnej zorganizowanej w Młoszowej zmieniono stanowisko w tej sprawie.