Wacław Tadeusz Frankowski (ur. 31 stycznia 1896 w Łodzi, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – porucznik saperów rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, inżynier, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława i Kazimiery z Leopoldów. Absolwent Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Członek Strzelca. Żołnierz I Brygady Legionów, walczył nad Styrem, Stochodem i pod Kostiuchnówką. W 1919 ciężko ranny pod Baranowiczami.
W 1923 był oficerem rezerwowym 4 pułku piechoty Legionów. Zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1659. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do 8 batalionu saperów w Toruniu. Był wówczas sklasyfikowany z 77. lokatą na liście starszeństwa oficerów rezerwy inżynierii i saperów. Mieszkał w Warszawie przy ul. Smolnej 19.