Dwa lata później otrzymał nominację na marszałka Rzeszy, a w 1340 tytuł para Anglii jako hrabia Cambridge.

Po śmierci Ludwika, mimo że wcześniej występował przeciwko arcybiskupowi Trewiru Baldwinowi, Wilhelm znalazł się w obozie jego krewnego Karola IV Luksemburskiego. Ten potwierdził jego dotychczasowe przywileje Wilhelma i nadał mu nowe lenna, natomiast Wilhelm służył mu podobnie jak Ludwikowi w sprawach politycznych, m.in. jako pośrednik w kontaktach z Anglią. W tym okresie doszło jednak do niepokojów w jego domenie. Przeciwko Wilhelmowi w 1349 wystąpili synowie, którzy uwięzili go (być może z powodu sytuacji finansowej margrabiego wywołanej koniecznością zdobywania przez niego funduszy na finansowanie swoich akcji politycznych); uwolniono go prawdopodobnie dopiero w 1351 dzięki naciskom z zewnątrz. W 1356 uzyskał podniesienie do rangi księcia, otrzymał też hrabstwo Valkenburga – o to jednak musiał toczyć spory, w toku których zmarł.

Rodzina Żoną Wilhelma była od 1317 lub 1324 Joanna, córka hrabiego Holandii i Hainaut Wilhelma I (zmarła w 1374).