Ze względu na wiosenną pogodę zeskok obiektu był źle przygotowany, co skutkowało licznymi upadkami – Jones i jego rodak Ben Freeth byli jedynymi zawodnikami, którzy ustali obie swoje próby. Najdalszy skok zawodów oddał Holender Peter van Hal, który uzyskał 48 metrów, jednak zaliczył upadek.
W ramach zawodów przyznano pierwsze w historii medale mistrzostw Holandii w skokach narciarskich – mistrzem tego kraju został mający wówczas 13 lat Maarten Homan, a także medale mistrzostw Wielkiej Brytanii, w których zwyciężył Alan Jones. Ponadto rozegrano również zawody w kombinacji norweskiej, w których także triumfował Jones.
Druga edycja (1993) thumb|Meinhardus-Schanzen (K-62; po prawej) w Meinerzhagen W związku z problemami z należytym przygotowaniem obiektu w 1992 roku w kolejnej edycji podjęto decyzję o przesunięciu zawodów na sezon letni i wykorzystaniu pokrytej igelitem skoczni Meinhardus-Schanze K-62 w Meinerzhagen.
Zwycięstwo w rozegranych 3 września 1993 zawodach odniósł Holender Peter van Hal, który w obu skokach uzyskał odległość 64 metrów. Srebrny medal zdobył Brytyjczyk James Lambert.