Lucjan Marceli Małachowski, ps. „Janusz II” (ur. 16 czerwca 1891 w Suwałkach, zm. ?) – podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier.
Życiorys Urodził się 16 czerwca 1891 w Suwałkach, w rodzinie Jana. W latach 1912–1914 należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego w Belgii.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i w szeregach 5 baterii II dywizjonu 1 pułku artylerii brał udział w walkach na Podhalu pod koniec 1914. W szeregach 3 dywizjonu artylerii konnej w stopniu porucznika brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej, za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Po wojnach został awansowany na stopień porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, jako oficer 7 dywizjonu artylerii konnej z Poznania, był odkomenderowany na studia na Politechnice Warszawskiej. W 1924, jako oficer nadetatowy 4 dywizjonu artylerii konnej z Suwałk, służył w Zbrojowni nr 2. W 1925 został przeniesiony z 4 dak do Okręgowego Zakładu Uzbrojenia nr 1, z pozostawieniem na stanowisku w Zbrojowni nr 2. Został awansowany na stopień kapitana uzbrojenia ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1928 był oficerem artylerii w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia.