Gyōki jest określany „najczcigodniejszy”, a w tym okresie dotyczyło to bardzo ograniczonej liczby duchownych. W dokumencie z ok. 740 r. jest określony jako „mistrz z Yakushi-ji” i nauczyciel. Gyōki powrócił wówczas do stołecznej Nary, gdzie jako główny architekt uczestniczył w latach 741-745 przy zleconej przez cesarza Shōmu budowie kompleksu świątynnego Tōdai-ji. Zimą 744 roku jako pierwsza w historii osoba otrzymał najwyższy w japońskim buddyzmie tytuł daisōjō.
Pod koniec 740 r. cesarz zadecydował o porzuceniu Nary i wybudowaniu nowej stolicy nazwanej Kunikyō w prowincji Yamashiro. W 741 r. cesarz wydał edykt nakazujący budowę pary oficjalnych klasztorów (męskiego i żeńskiego) w każdej prowincji. Przy okazji wybudowano most przez rzekę Sawada. W pracach tych uczestniczył Gyōki oraz wyszkoleni przez niego ludzie, którzy wreszcie zostali docenieniRed. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 12. Na początku 745 r. został wybrany do Biura Duchowieństwa w miejsce wysokiego kapłana GembōRed. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 13.
W 749 r. Gyōki przyznał cesarzowi „Wskazania bodhisattwy”.
Na początku 749 r. zachorował i zmarł w Sugawara-derze.