Museo di Storia Naturale (Muzeum Historii Naturalnej, Muzeum Przyrodnicze) – muzeum historii naturalnej, założone w 1923 roku z inicjatywy Giorgia Silvia Coena w budynku Fondaco dei Turchi w Wenecji. Gromadzi 2 miliony znalezisk zoologicznych, entomologicznych i botanicznych, skamieniałości i preparatów anatomicznych oraz kolekcje etnograficzne. Przy muzeum znajduje się biblioteka z ponad 40 tysiącami tomów. Do najbardziej znanych eksponatów z muzealnej kolekcji należą: szkielet płetwala zwyczajnego, mający około 20 m długości, szkielet młodego kaszalota (w Galerii Cetacei) oraz znaleziony w latach 1972–1973 w Nigrze niemal kompletny, mający ponad 7 m długości szkielet uranozaura i czaszka ogromnego sarkozucha (w dziale Sulle tracce della vita).
Budynek muzeum Muzeum Historii Naturalnej ma siedzibę w budynku Fondaco dei Turchi, zbudowanym prawdopodobnie około 1225 roku z inicjatywy Giacoma Palmieri, konsula wolnego miasta Pesaro, protoplasty rodziny Pesaro. Od początku uchodził on za jeden z najbardziej prestiżowych obiektów spośród tych, których fasady wychodziły na Canal Grande. Kupiony w 1381 roku przez Senat Wenecji, został przekazany w darze Mikołajowi II d’Este, markizowi Ferrary. Później kilkakrotnie zmieniał właścicieli. W 1621 roku stał się siedzibą kupców tureckich.