Morfologia i rozwój Anamorfa rozwija się od wiosny do jesieni jako pasożyt w porażonych tkankach orzecha włoskiego (Juglans regia). Acerwulusy o średnicy 70–200 μm tworzą się między skórką i naskórkiem żywiciela. Powstają w nich sierpowato zagięte, dwukomórkowe, bezbarwne, gładkie konidia o rozmiarach 18–24 × 3–4 μm. Czasami tworzą się także cylindryczne, jednokomórkowe mikrokonidia o rozmiarach 6-12 × 1 μm.
Teleomorfa rozwija się jako saprotrof na opadłych liściach orzecha włoskiego. Wiosną wytworzone w niej zarodniki płciowe dokonują infekcji pierwotnej, porażając liście, owoce i młode pędy orzecha włoskiego. Tworzy kuliste, czarne owocniki typu perytecjum, o średnicy 170–300 μm z prostą szyjką o długości 150–250 μm i średnicy około 50 μm. Ściana o grubości 15–30 μm zbudowana z 4–5 warstw komórek. Worki 8–zarodnikowe, o rozmiarach 45–60 × 8–14 μm. Askospory o rozmiarach 19–23 × 3,5 μm, proste, wąskoelipsoidalne lub wrzecionowate. o lekko spiczastych końcach. W każdej askosporze po 2–3 gutule lub drobne ziarnistości.
Przypisy
Kategoria:Gnomoniaceae Kategoria:Mykobiota Polski