Elektrownia korzystała z reaktora chłodzonego ditlenkiem węgla, z moderatorem grafitowym, typu Magnox. Był to pierwszy w Europie reaktor energetyczny o mocy 200 MW. Zbiornik reaktora został dostarczony z Wielkiej Brytanii. Zespawano go na miejscu i sprawdzono metodami radiograficznymi i hydraulicznymi. Zbiornik reaktora EJ Latina był pierwszym zbiornikiem wyprodukowanym w Wielkiej Brytanii testowanym metodami hydraulicznymi.
Budowę elektrowni ukończono z około rocznym opóźnieniem.
W 1969 elektrownia została wyłączona na 207 dni w celu inspekcji stalowych elementów reaktora i generatorów pary. Z uwagi na wykryte zwiększone utlenianie się stali w kontakcie z gorącym chłodziwem (ditlenek węgla), zdecydowano się na stałe zmniejszenie temperatury chłodziwa opuszczającego reaktor, z 390 °C do 360 °C. Skutkiem czego było zmniejszenie mocy z 210 do 160 MW.
W 1980 elektrownia odczuła skutki trzęsienia ziemi, którego epicentrum znajdowało się w odległości 217 km. Blok znajdował się wówczas w trakcie planowanego postoju. Elektrownia posiadała czujniki sejsmiczne wyzwalające awaryjne wyłączenie reaktora przy wstrząsach przekraczających 0,01 g lub 0,03 g.