Twórczość W twórczości w szkle Barbary Urbańskiej-Miszczyk można, jak pisał Stanisław Dawski, wyróżnić dwa okresy – pierwszy z nich ma charakter przemysłowy i jest związany z projektowaniem wyrobów dla huty szkła „Hortensja”; drugi obejmuje przestrzenne formy rzeźbiarskie o charakterze unikatowym i wiąże się z nim wzrost aktywności artystki pod koniec lat 70. XX w.
W ramach pracy dyplomowej artystka przedstawiła wielofunkcyjny zestaw użytkowy do produkcji seryjnej, charakteryzujący się szlachetnością formy i powściągliwą kolorystyką. Swoje pierwsze prace artystka realizowała w „Hortensji” przy pomocy hutnika Stanisława Rorbacha. Jej twórczość z przełomu lat 60. i 70. XX w. cechował puryzm wrocławskiej szkoły szkła.
W późniejszym okresie nastąpiła metamorfoza twórczości artystki. Choć nie zrezygnowała ona z dekoracyjnych form użytkowych, zajęła się pozbawionymi charakteru użytkowego formami przestrzennymi, często przyjmującymi postać wieloelementowych kompozycji. Były one wykonywane w szkle bezbarwnym lub barwionym w masie, z wykorzystaniem technik formowania na gorąco. Realizowano je w „Hortensji”, a także w Hucie Szkła Gospodarczego „Odrodzenie” w Parczewie, Hucie Szkła Gospodarczego w Krośnie, Zakładzie Szkła Artystycznego w Polanicy-Zdroju.