Non più andrai, ewentualnie (w dłuższej formie) Non più andrai farfallone amoroso (pol. Nie będziesz już latał kochliwy motylku) – aria operowa kończąca pierwszy akt Wesela Figara, z muzyką skomponowaną przez Wolfganga A. Mozarta i tekstem w języku włoskim autorstwa Lorenza Da Pontego. Przypisana do roli Figara (typ głosu: bas-baryton).
Umiejscowienie w operze Pierwszy akt Wesela Figara zaczyna się od przygotowań do tytułowego wesela, czynionych przez lokaja Figara i pokojówkę Zuzannę. Hrabiego Almavivę, któremu oboje służą, stopniowo nudzi jednak jego monotonne pożycie małżeńskie, a związek z Rozyną jest już nieco wypalony, więc próbuje zdobyć narzeczoną Figara, w czym wspiera go Don Basilio, nauczyciel śpiewu, który wraz z Hrabiną przybył do posiadłości szlachcica. Figaro, powoli odkrywając prawdę, także za sprawą Zuzanny, nie ma zamiaru biernie się przyglądać temu, co zrobi Hrabia. Organizuje zatem wieśniaków, aby wspólnie podziękować Almavivie za zniesienie prawa pierwszej nocy, z czego mają jako pierwsi skorzystać właśnie sam Figaro z Zuzanną. Co więcej, wymuszając na Almavivie potwierdzenie zniesienia tego prawa, tym bardziej zapewnia Zuzannie nietykalność.